Nieuws


30-11-2014

Het leek het seizoen van de doorbraak van Chris David bij Fulham te worden, maar de aanstelling van Kit Symons als trainer pakte rampzalig uit voor de Nederlandse middenvelder. Een transfer ligt in het verschiet.
 

Symons maakte duidelijk geen prijs meer te stellen op David. Frappant, want de jeugdinternational was onder Symons' voorganger Felix Magath basisspeler. Met Scott Parker vormde David het hart van het middenveld van de club die vorig seizoen naar het Championship degradeerde.

 

Sinds de komst van Symons zit David vaak niet eens bij de wedstrijdselectie. Ook zaterdag hoefde de ex-speler van FC Twente niet op te draaien voor Fulham, dat met 1-2 won van Brighton & Hove Albion en daardoor de onderste regionen van de ranglijst verliet.

 

Belangstelling is er voor David voldoende. Ook uit de Eredivisie. Afgelopen zomer poogde Twente David nog in te lijven.

 

Bron: VI.nl

 



13-11-2014

By Jacob Murtagh

Symons ready to let fringe players out to get regular game time


Kit Symons is ready to let Fulham's fringe players leave Craven Cottage on loan.

 

Summer signings Mark Fotheringham and Adil Chihi haven’t featured since Felix Magath left the club in September and are way down the pecking order in SW6.

 

Youngsters Chris David and Cameron Burgess have also failed to make an impact since Symons took charge.

 

And the Cottagers chief says he is willing to let some players go out before the loan window shuts later this month.

 

He said: "The squad is top-heavy in certain areas and we’re a bit light in others. Maybe some players are getting frustrated and I understand that.

 

“We have got a big squad and players want to play football. Some of them are at different stages of their career and I’ll speak to every individual.

 

“We will actively encourage the young players to get out on loan for their development and to hopefully improve and come back with a view to playing in our first team.

 

“Other more senior players who want to get out on loan, we will listen to that but we’ve got to do what’s right for the football club.

 

"I’m conscious of the individuals as well. I will be honest and tell them the truth. You can come to an agreement that suits all parties.”

 

Symons is also on the lookout to bolster his squad, with Chris Baird lined up for a return to west London.

Source: getwestlondon.co.uk

 



06-11-2014

Chris David keert wellicht terug op de Nederlandse velden. De 21-jarige middenvelder van Aramees-Nederlandse ouders kwam in de jeugd jarenlang uit voor FC Twente en werd ooit verkozen tot beste B-junior van het land. In januari 2013 stapte hij over naar Fulham, maar zijn verblijf in Londen is nog geen succes. Inmiddels houdt hij al rekening met een vertrek bij the Cottagers.

 

David speelde van 2004 tot 2013 in de academie in Enschede. Een jaar na zijn vertrek bij FC Twente maakte de middenvelder zijn debuut voor de Engelsen in een FA Cup-wedstrijd en daarna volgden nog negen optredens. Dit seizoen begon hij driemaal in de basis en was hij twee keer invaller in de competitie. Dat hij nauwelijks speelt baart hem wel zorgen en bovendien heeft hij te maken gekregen met veel trainerswissels.

 

In gesprek met TC Tubantia geeft David nu aan dat er ‘iets’ moet gebeuren. “Mijn zaakwaarnemer heeft ook al aangegeven dat er belangstelling is uit Nederland en Duitsland”, zegt de Nederlander. Afgelopen zomer was er contact met FC Twente, maar wilde Fulham hem niet kwijt. In hoeverre zijn oude club nu nog interesse heeft, weet hij niet: hij heeft geen contact meer met de Tukkers. “Maar mijn zaakwaarnemer misschien wel. Wie weet wat er in januari gaat gebeuren”, zegt hij tegen TwenteFans.

 

Tekst: Voetbalzone.nl

 



05-11-2014

door Leon ten Voorde

Chris David ging twee jaar geleden met een koffer vol dromen naar het Engelse Fulham. Maar vier trainers en een degradatie later snakt de Enschedeër naar stabiliteit en speelminuten.

Chris, hoe is het met je?
„Het is niet altijd even makkelijk, want ik speel nauwelijks en sinds de komst van de nieuwe trainer zit ik ook niet altijd bij de selectie. Het schiet niet op, maar het heeft me ook niet echt meegezeten. Sinds ik hier ben, is het met de club steeds slechter gegaan. Ik heb in twee jaar tijd vier verschillende trainers gehad. En elke trainer heeft zo zijn eigen ideeën, waardoor ik als jonge speler voortdurend opnieuw moest beginnen. Onder Felix Magath kwam ik eindelijk aan spelen toe, maar ook hij werd ontslagen. Veel te snel in mijn ogen, maar sommige Engelse spelers begonnen te klagen. En de huidige trainer komt van het tweede van de club en stelt vooral spelers op die hij goed kent.”

Ten opzichte van twee jaar geleden ben je nog niets opgeschoten. Is dat niet om moedeloos van te worden?
„Veel mensen vragen zich af hoe ik dit volhoud. Als ik op het veld sta, dan ben ik gelukkig en doe ik er alles aan. Maar daarbuiten heb ik in Londen weinig. Ik ga veel naar de kerk, bid elke dag om kracht en heb veel contact met mijn familie en vrienden in Enschede. Ik weiger op te geven, want ik wil gewoon laten zien dat ik het niveau aankan.”

Maar wordt het niet tijd dat je eens gaat spelen?
„Ja, er moet wat gebeuren. Mijn zaakwaarnemer heeft ook al aangegeven dat er belangstelling is uit Nederland en Duitsland. In de zomer belde Alfred Schreuder (trainer FC Twente, red.) nog en toen moest ik kiezen. Uiteindelijk heb ik, ondanks de degradatie, besloten om bij Fulham te blijven. Vooral omdat Magath de trainer was en hij zag het in me zitten.”

Bijna niemand in het voetbal is positief over Magath, omdat hij als een `Harter Hund´ bekend staat. Jij denkt daar heel anders over.
„Mensen hebben heel snel een oordeel. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wil het eerst met eigen ogen zien. Magath is hard ja, en een echte Duitse trainer die veel op fysiek traint. Maar dat hadden we ook nodig. Als je iets goeds deed, kreeg je dat echt wel te horen. En andersom kreeg je ervan langs als je er met de pet naar gooide, maar dat mag ook.”

Door al die zaken heeft Fulham de naam van een chaosclub gekregen.
„Voor mijn komst stond Fulham bekend als een echte familieclub. Maar de club heeft inmiddels een andere eigenaar en door de slechte resultaten namen de irritaties ook toe. Het gaat nu iets beter, maar we staan nog altijd twintigste (op het tweede niveau, red.).

Je bent inmiddels weer ploeggenoot van Bryan Ruiz. Hoe gaat het eigenlijk met hem?
„Bryan doet z´n ding. Bij Twente kon hij mooie dingen laten zien, maar hier heeft hij daar de tijd niet voor. Als de bal naar hem onderweg is, heeft hij al iemand in zijn nek hangen.”

 

Bron: De Twentsche Courant Tubantia

 

Twitter-bericht Leon ten Voorde (05-11-2014 om 20:10 uur)
Voor alle duidelijkheid: Chris David mocht deze zomer niet weg van fulham en magath. Dus van weigering fct was geen sprake.

 



09-10-2014

A Fulham XI played out a 3-3 draw with their Cardiff City counterparts in a behind-closed-doors friendly on Thursday afternoon.

 

The Whites – who fielded several First Team players – found themselves trailing in the opening stages after conceding a scrappy goal, but went into half-time level courtesy of a Matt Smith strike.

 

Fulham then turned the game on its head after the restart through a fine Chris David effort and Smith’s second of the afternoon.

 

But Cardiff left Motspur Park with a share of the spoils as two late goals – the first from the penalty spot – earned them a draw.

 

There were just three minutes on the clock when the Welsh side took the lead. Jaye Bowen lobbed Marek Rodák with a decent effort from range that came off the bar – the follow-up was then pushed onto the post by a blue shirt before Macauley Southam finally managed to turn it over the line.

 

Fulham responded with a Thomas Eisfeld shot that was blocked after he’d been cleverly found by David, before Smith headed wide after connecting with Josh Passley’s cross – although the flag was already up for offside.

 

Southam had a chance to double City’s lead in the 11th minute after rounding Rodák, but the angle was against him and he could only find the side-netting with his strike.

 

On 20 minutes a chipped ball from David was chested down by Smith in the area, but he was closed down quickly by a recovering defender who managed to block the subsequent shot.

 

Fulham had really grown into the game and went close again shortly after the half hour mark when a fantastic Eisfeld pass picked out Smith who had beaten the offside trap. The imposing striker got the ball under control but then lost his footing on the sodden surface, allowing goalkeeper Ben Wilson to collect.

 

But the deserved equaliser arrived moments later. Dino Fazlic fed Jordan Evans down the left hand side and his low cross was expertly swept into the far corner by the left boot of Smith.

Two minutes later Eisfeld almost added his name to the scoresheet but his wicked effort didn’t quite have enough dip to find the target.

 

Cardiff were struggling to cope with Fulham’s fluidity in attack and Smith almost scored a brilliant second on 36 minutes after spotting Wilson off his line, but his attempted chip from long range just cleared the crossbar.

 

More good play from Evans shortly before half-time saw him control a high ball in the centre circle before playing in Smith who was denied by a good Wilson save.

 

Three new faces entered the action for Fulham at the interval, with Magnus Norman, Ange-Freddy Plumain and Dean O’Halloran all introduced.

 

Five minutes after the restart, Bowen drew a good save from Norman as the young keeper kept out his angled effort at the second attempt.

 

At the other end a minute later, Plumain turned his man and squared to David who unleashed an unstoppable left-footed dipper than beat the keeper from 25 yards, hit the underside of the bar and landed beyond the line. It was an effort reminiscent of his goal against Crystal Palace, just from a more central position.

 

It was another 10 minutes until the next chance, and Shaun Hutchinson might feel he should have done better when he headed Evans’ exquisite free-kick off target.

 

O’Halloran went close just after the hour mark with a low shot that sailed wide, but it was 3-1 moments later when Smith was put through. He kept his cool to round the keeper before calmly slotting into an empty net from a tight angle.

 

It could have been four a minute later when a dangerous Passley cross was met on the volley by Smith, but Wilson was out quickly to smother the shot.

 

Cardiff should have reduced the deficit on 70 minutes when Southam squared to a teammate for a simple finish, only for Hutchinson to make a brilliant sliding tackle to deny him.

 

A vicious David shot from 30 yards was then parried by Wilson, before Plumain rode two challenges to create some shooting space, drawing a fine acrobatic stop from the Cardiff keeper who tipped his well struck effort over the bar.

 

At the other end, Jazzi Barnum-Bobb saw his rising shot pushed onto the bar well by Norman, who then kept out and held Tommy O'Sullivan's deflected attempt.

 

The visitors were given a way back into the match with seven minutes remaining, though, as Danny Johnson sent Norman the wrong way from 12 yards after Stephen Arthurworrey – a second half replacement for Tiago Casasola – was penalised for a lunge in the area.

 

And they were level two minutes later. Norman initially saved the incoming shot but a City trialist was there following up to make it 3-3.

 

Plumain had an opportunity to restore his side’s lead late on, but he skewed his strike into the side-netting after finding space in the left side of the box.

 

Fulham: Rodák (Norman 45); Passley, Hutchinson, Casasola (Arthurworrey 59), Evans; Fazlic, Fotheringham; Na Bangna (O’Halloran 45), David, Eisfeld (Plumain 45); Smith.

 

Source: fulhamfc.com

 

 



24-09-2014

Chris David vertrok in januari 2013 als groot talent van FC Twente naar Fulham. Inmiddels degradeerde de 21-jarige middenvelder met de Londense tradititieclub uit de Premier League, is hij toe aan zijn vierde trainer en bungelt Fulham onderaan in de Championship. Toch heeft David geen spijt van zijn keuze.

 

Tekst: Marco Timmer

 

Terwijl Groot-Brittannië weken in de ban was van het Schotse referendum en de precaire kwestie of de kiltdragers onafhankelijk van Engeland zouden worden, hielden de bewoners van één wijk in Londen zich bezig hielden met geheel andere vraagstukken. In Fulham wilden ze weten wanneer hun club weer eens een wedstrijd zou gaan winnen en wanneer trainer Felix Magath eindelijk zou worden ontslagen. Op de dag dat de Schotten nee zeiden tegen onafhankelijkheid, zei het bestuur van Fulham FC ja tegen de fans.

 

Na zeven duels zonder zege en zes nederlagen in dit nog prille seizoen werd Magath na zesenhalve maand weggestuurd. De Duitser is na Martin Jol en René Meulensteen alweer derde trainer die wordt ontslagen bij Fulham, sinds Chris David in januari 2013 van FC Twente naar Londen ging. ‘In de kranten en op internet ging het al weken over het aanstaande ontslag van Magath,’ vertelt David. ‘Dit zat er aan te komen, de resultaten vielen tegen en we hebben pas één punt. Leuk is het natuurlijk niet, zeker niet voor mij. Magath zag het in me zitten en gaf me het vertrouwen. Nu zal ik me toch opnieuw moeten bewijzen (Kit Symons, de coach van de ploeg Onder-21 neemt de taken van Magath voorlopig over, red.) en als team zullen we weer opnieuw moeten beginnen. Net nu we een beetje aan de Magath-methode waren gewend. Heel veel heeft zijn verblijf niet opgeleverd, maar we hebben wel allemaal een mooi verhaal te vertellen.’

 

De fysieke afmattende trainingen van Militair Magath waren in Duitsland al langer omstreden. Ook David kent het verhaal dat de voormalige middenvelder van hetgrote Hamburger SV - hij gebruikte dit seizoen in zeven wedstrijden liefst 28 spelers - bij VfL Wolfsburg zijn selectie heel lang liet lopen in de verzengende hitteliet lopen, om vervolgens vlak voordat de voetballers klaar waren de helft van de meegebrachte flesjes water leeg te gooien. ‘Nu moeten de spelers communiceren over het drinken,’ was zijn summiere uitleg. ‘Wij kunnen er inmiddels over meepraten,’ lacht David. ‘Vanaf het moment dat meneer Magath werd aangesteld, liet hij zich op dat vlak gelden. We hebben in de laatste weken van een lang en slopend seizoen ongelooflijk veel gelopen en krachttraining gedaan. Hij is nog van de oude stempel: niet zeuren maar doorgaan. Als je een tik hebt gekregen, ga je niet van het veld voor een behandeling. Zo’n type. En na elke wedstrijd was het de volgende dag gewoon veertig minuten uitlopen. Hoe hoog het tempo was, lag eraan of we hadden gewonnen of verloren. We hebben dit seizoen nog niet wonnen dus dan weet je wel hoe laat het was.

 

‘De voorbereiding was ongelooflijk zwaar. Het was nog net niet killing, maar soms had ik geen kracht meer om naar huis te kunnen bellen, haha. We trainden drie keer per dag. Begonnen we met een strandloop om zeven uur, daarna ontbijten, om tien uur weer twee uur trainen, dan lunchen en om vier uur nóg een keer trainen. Je wilt daarna nog maar één ding, slapen…. Het trainingskamp in Oostenrijk was helemáál legendarisch. We stonden onder aan de voet van een heel steile berg. Bovenop zagen we een puntje, dat was een restaurant. Normaal ga je daar met de lift naartoe, wij gingen lopen. Eerst omhoog, maar ook weer terug. We deden er drie uur over. Dat is wel het zwaarste dat ik als speler heb meegemaakt, iedereen was echt helemaal kapot en meneer Magath liep gewoon voorop. Daarmee dwong hij wel respect af.’

 

De Premier League

We spreken David een aantal dagen eerder aan de Thames, op Imperial Wharf, een chic gedeelte van de wijk Chelsea. We zitten bij het Syrisch-Libanese toprestaurant Yamal al Sham en dat is gezien de Aramese achtergrond van de voetballer niet verwonderlijk. David is elke dag onderdeel van de fascinerende dynamiek van de Engelse wereldstad. Spijt van zijn overgang van Enschede naar Londen heeft de middenvelder dan ook geen moment. Al had hij zich zijn verblijf bij Fulham wel anders voorgesteld. ‘Als je mij zou zeggen dat ik in die anderhalf jaar zou degraderen en nu aan mijn vierde trainer toe zou zijn, had ik je niet geloofd,’ vertelt David met een mooie Twentse tongval. ‘En toch zou ik zo wéér zijn gegaan.’

 

De voetballer werd geboren in Amsterdam, maar het gezin David verhuisde naar Enschede toen hij vier was, omdat zijn ouders de Bijlmer te gevaarlijk vonden. Vader werkte in de zorg, terwijl moeder thuis voor zijn de kinderen (vijf zoons en één dochter) zorgde. De oudste zoon Johan was op voetbalgebied al vroeg met zijn telentvolle broertje bezig. Hij leerde hem bijvoorbeeld altijd een vooractie te maken en zorgde er met oefeningen voor dat Chris tweebenig werd. Ook hield Johan zijn broertje voor niet te roken, niet te drinken en zich te focussen op voetbal als hij werkelijk als prof wilde slagen. De voetbal- en levenslessen misten hun uitwerking niet. Chris David zat vanaf zijn elfde in de jeugdopleiding van FC Twente, werd in de B1 gekozen tot beste speler van Nederland en won onder trainer Patrick Kluivert het landskampioenschap met de beloften. Hoewel hoofdcoach Co Adriaanse het talent in David wél herkende, zag diens opvolger Steve McClaren hem nauwelijks staan.

 

‘Toen ik dus de mogelijkheid kreeg in de Premier League te spelen onder een Nederlandse trainer, dacht ik: deze kans krijg ik nooit weer’, verklaart David. ‘De keus was snel gemaakt. Natuurlijk kreeg ik te horen: “Die gaat voor het geld”. Maar ik speelde in het tweede van FC Twente, dan krijg je echt niet meteen een topsalaris in Engeland. Martin Jol wilde me gewoon heel graag hebben, hij is ook heel goed voor me geweest. Jol is als een voetbalvader veel met de jongere spelers bezig voor en na trainingen. Je hebt ook trainers die zich alleen maar bekommeren om de eerste elf, maar zo was Jol niet.’

 

David trainde meteen met de grote jongens. ‘Dat maakte behoorlijk indruk. Stond ik ineens op het veld met Dimitar Berbatov, Bryan Ruiz, Damian Duff, Mahamadou Diarra, Damian Duff, John-Arne Riise en Giorgios Karagounis. Ik dacht: wow, wat een kwaliteit en ervaring loopt hier! Er viel wel wat van me af toen ze me een applausje gaven nadat ik op de eerste training een perfecte steekbal had gegeven waaruit werd gescoord. Maar ik zag meteen: de Premier League is van een heel ander niveau. Vaardiger, sneller en geconcentreerder. Dimitar Berbatov is met afstand de beste waar ik mee heb gespeeld. Zijn aanname is altijd goed en zijn rechterbeen is magistraal. Het lijkt dat hij in wedstrijden de tijd even stil zet, zo veel rust heeft hij aan de bal. Je wordt een betere voetballer als je dagelijks met deze spelers traint. Fysiek, mentaal en technisch; op alle vlakken heb ik stappen gemaakt. Ik heb bijvoorbeeld veel met Giorgos Karagounis gesproken. Hij staat en loopt altijd goed, terwijl hij niet meer de snelste is. Heb ik veel van geleerd. Het is vorig seizoen niet helemaal goed gegaan, maar er telt hier maar één ding: niet verliezen.’

 

Dat merkte David bij ieder balcontact. ‘Elke bal moet goed zijn. Als je verkeerd inspeelt, kom je er in Nederland nog wel mee weg; hier niet. Ik speelde afgelopen seizoen nauwelijks en dat had vooral met het degradatievoetbal te maken. Zowel Jol als later Meulensteen en Magath gaf me steeds complimenten, maar in de strijd tegen degradatie hadden ze toch vooral ervaring nodig. Dat snap ik ook wel, ik ben net 21. Maar het was fantastisch in de Premier League bij topclubs als Chelsea en Manchester United te komen en in die grote stadions te zijn. Alles is top, van de sfeer tot de velden en het spel. Ik kende het alleen van televisie en ineens sta je er zelf, tussen al die sterren.’

 

Degradatie

Dit jaar maakte David zijn debuut in de basis, in een FA Cup-duel met Norwich City. Hij gaf de assist voor de gelijkmaker en was tevreden over zijn spel. ‘Meneer Magath heeft me vervolgens in mei laten debuteren in de Premier League. Tegen Crystal Palace maakte ik in de laatste minuut de 2-2; momenten om nooit meer te vergeten. Toch overheerst het vervelende gevoel van de degradatie en het ontslag van de trainers. Eerlijk gezegd vond ik Jol en Meulensteen wel een goed koppel, maar de prestaties werden niet beter. Toen Jol werd ontslagen en Meulensteen hoofdtrainer werd, was dat niet slecht voor mij, omdat ik van hem meer de kans kreeg. Aan de andere kant zat Meulensteen er misschien iets teveel bovenop. Jol bepaalde wel hoe we voetbalden, maar liet de invulling echt aan de spelers over. Hij gaf ze de vrijheid en verantwoordelijkheid. Meulensteen wilde het meer zelf bepalen, zat kort op de groep omdat hij dacht dat die een andere aanpak nodig had. En met Magath wilde de president in de laatste maanden een schokeffect teweegbrengen. Magath was ook meteen hard, maar eerlijk naar de groep. Hij zei: ‘Ik heb jullie niet bij elkaar gezocht en jullie hebben niet voor mij gekozen, maar we moeten het samen doen.’ Maar zijn methode viel vooral bij de oudere spelers verkeerd.’

 

Toch is dat volgens David niet de reden van de degradatie. ‘Ik weet echt niet waaraan het lag. We hadden zoveel kwalitatief goede spelers, maar kregen gewoon te veel domme tegengoals en vaak in de slotminuten. De degradatie kwam keihard aan bij iedereen in de club. Ik was geen basisspeler, maar ik voelde het net als de anderen wel heel erg. De supporters waren boos en teleurgesteld, maar ze stonden ons niet met capuchons op te wachten. Dat past ook helemaal niet bij Fulham.’


Craven Cottage
We rijden met Chris David in zijn zilveren Mercedes door Londen naar Craven Cottage en daarvan gaat, hoe penibel de sportieve situatie van Fulham ook is, ieder voetbalhart sneller kloppen. De eerste wedstrijd in het stadion aan Stevenage Road werd al gespeeld in 1896 en Craven Cottage is waarschijnlijk het meest traditionele en authentieke stadion van Engeland en misschien wel ter wereld. Wie Against Modern Football is, kan hier ouderwets zijn hart ophalen. Het begint al meteen met de klassieke façade van roodbruine bakstenen, het neemt je zo 75 jaar mee terug in de tijd. ‘Dit is voetbal,’ beseft ook David. ‘Zie je die erg smalle toegangspoortjes? De mensen staan hier iedere wedstrijd in de rij om zich er doorheen te wurmen. Dat is toch fantastisch?’

 

Clubsecretaris Darren Preston opent de poorten voor het Nederlandse bezoek. ‘Fulham is anders dan andere clubs,´vervolgt David. `Craven Cottage is anders. Kijk, dat zijn onze skyboxen,’ zegt hij lachend als hij naar de karakteristiek houten balkons wijst. `De sfeer in dit stadion is alleen door de setting al fantastisch. De kleine houten stoeltjes op de hoofdtribune, dat is pure nostalgie. Hiermee onderscheidt de club zich, dat moeten ze ook nooit willen veranderen. Voetballiefhebbers uit de hele wereld komen naar Londen om dit stadion te zien.’

 

We willen graag nog even in het romantische verleden blijven hangen, maar de secretaris brengt David rap terug in de pijnlijke realiteit. ‘Kijk, zie je die plek?,’ zegt hij wijzend naar het doel aan de overzijde. ‘Daar heeft Chris vorig seizoen gescoord. In de huidige competitie heeft hij nog geen goal gemaakt en daar wordt het wel weer tijd voor.’ Hoewel de opmerking niet vervelend is bedoeld, is-ie wel veelzeggend. Het ontslag van drie trainers, de degradatie en de slechte resultaten in dit seizoen, maken het avontuur van David in Londen vooralsnog weinig succesvol. ‘Ik heb het ook best moeilijk gehad in mijn eerste jaar,’ bekent hij. ‘Ik ben nog vrijgezel en woon helemaal alleen in Londen. Als het dan tegenzit, wordt het mentaal zwaar. Ik ben ook nog eens een echte familieman, maar mijn ouders en familie zitten in Nederland. Maar er gaat geen dag voorbij zonder dat ik hen of mijn broers spreek via Facetime. Als ik het moeilijk heb, probeer ik me rustig te houden en te focussen op dingen waarop ik wél invloed op heb. Mensen hebben er ook respect voor dat ik ondanks de degradatie toch bij Fulham ben gebleven om te vechten.’

 

Championship-voetbal
Even leek het erop dat David deze zomer toch zou teruggaan naar FC Twente. ‘Maar ik heb nog een doorlopend contract en meneer Magath wilde me niet laten gaan. Toen wist ik genoeg, dan blijf ik en ga ik er alles aan doen om iedere week te spelen. We zijn dan wel gedegradeerd, maar voor mij is dit de kans om absolute basisspeler te worden. Vooralsnog gaat dat goed. We spelen 46 wedstrijden, vaak twee of drie duels in een week. Ik vind dat ik dit seizoen zeker aan dertig wedstrijden moet komen. Dit is een heel zware competitie, er staan enorme beren op het veld, je gelooft je ogen soms niet. Het is echt vechten, tijd om rustig een bal aan te nemen en de goede oplossing te bedenken krijg je niet. Het tempo is enorm, het spel gaat echt negentig minuten op en neer.’

 

In zijn eerste wedstrijd kreeg David meteen een klap in zijn rug, terwijl hij niet eens de bal had. ‘Ik vind dat wel mooi, lekker zelfs. Ik ben een technische voetballer en daar kunnen ze in deze divisie niet zo goed tegen. Ik kan me dan onderscheiden. Je krijgt dan een gevecht in een wedstrijd, mooi toch? Fysiek word ik sowieso veel sterker dit jaar. Het Championship behoort nog altijd tot de beste competities in de wereld. Ik heb nu in Engeland noodgedwongen een stapje terug gedaan, maar het niveau van het Championship is niets minder en misschien wel hoger dan dat van de Eredivisie. Leeds United, Blackburn Rovers, Middlesbrough, Notthingham Forest, Cardiff City, Norwich City en zo kan ik wel even doorgaan. Het zijn stuk voor stuk heel grote clubs.’

 

Gezien het niveau van de competitie en de dramatische start van The Cottagers, die inmiddels zeven van hun acht duels verloren, wordt het dus moeilijk weer te promoveren. ‘Maar ik denk dat we gezien onze kwaliteiten toch bij de eerste zes kunnen eindigen,’ zegt David. ‘Dan spelen we om promotie. Ik ken de verhalen van Nederlandse spelers die al jong naar het buitenland gingen en daarna minder succesvol waren. Te vroeg vertrokken, hoor je dan. Dat gaat mij niet gebeuren.  Ik wil het tegendeel bewijzen en daarom moet ik dit seizoen veel spelen. En als dan blijkt dat ik nog een jaar in het Championship moet blijven, dan is dat maar zo. Maar mijn doel blijft de Premier League en daarin zal ik slagen.’

 

Nederlanders bij Fulham

In totaal stonden tot nu toe elf Nederlanders onder contract bij Fulham. Negen spelers en twee trainers waren actief voor de club uit West-Londen. Op Edwin van der Sar en Collins John na waren ze weinig succesvol. Een overzicht.

 

Naam spelers                        Periode                      Duels/Goals

Guus Uhlenbeek                  1998-2000                  39 (1)

Edwin van der Sar               2001-2005                  127 (0)

Bobby Petta                       jan-jun 2004               9 (0)

Collins John                        jan 2004-2009             95 (20)

Danny Hoesen                    2008-2011                  0 (0)

Urby Emanuelson                 jan-jun 2013               13 (1)

Chris David                         jan 2013- ?                 5 (1)

Maarten Stekelenburg          2013/2014                  19 (0)

John Heitinga                      jan/jun 2013               14 (1)

 

Trainers 

Martin Jol                          2011-dec 2013             113 (-)

René Meulensteen               nov 2013/ feb 2014      17 (-)


Kader

Chris David werd geboren als Chris Gurkan, maar in 2010 veranderde de hele familie die Turkse achternaam in David. Het is de Christelijk-Aramese familienaam van zijn voorouders voordat ze door de Turken werden gedwongen die te wijzigen. ‘Wij zijn Arameeërs,’ verklaart David, die beseft dat het in 2015 honderd jaar geleden is dat de genocide op Armeniërs en Arameeërs door de Ottomanen plaatsvond. ‘Wij zijn een uiteen geslagen volk dat verspreid over de hele wereld leeft. Er is bijvoorbeeld een grote Aramese gemeenschap in Nederland, maar ook in Duitsland, Zweden en Verenigde Staten. De Arameeërs zijn de inheemse bewoners van het vroegere Mesopotamië (het Land tussen twee rivieren, de Tigris en de Eufraat), dat tegenwoordig Zuidoost-Turkije, Syrië, Irak en een deel van Libanon en Jordanië is.

Mijn ouders komen uit een dorpje in Zuidoost-Turkije. Het was daar voor ons niet veilig meer. Mijn opa en oma zijn wél gebleven, zij zeggen: “Dit is het land van onze voorouders.” Dat vind ik wel mooi. Net als dat we onze eigen achternaam weer mogen dragen. Bij Gurkan denk je meteen: dat is een Turk, maar dat zijn wij niet. Het is te hopen dat we ooit ons land weer terug krijgen, maar dat zal heel moeilijk worden.

 

`Ik vind het daarom verschrikkelijk wat er nu gebeurt in Irak en Syrië. En wat IS doet met onschuldige mensen is gruwelijk. Het is alsof de geschiedenis zich herhaald. Er zijn weer miljoenen mensen, onder wie veel Arameeërs, uit hun huizen verdreven en vermoord. Ik ken de verhalen van vroeger, dus dit grijpt me aan. Je mag in die regio kennelijk niet je eigen geloof belijden. Wij zijn christenen. Zo ben ik ook opgevoed, in Enschede gingen we wekelijks naar de Syrisch-Orthodoxe kerk. In Londen ga ik af en toe naar de kerk, maar hier zijn weinig Arameeërs. Dan ga ik naar een Irakese kerk, al spreken ze daar helaas Arabisch en dat versta ik niet zo goed. Maar het gaat me puur om het gevoel en dat is in ieder huis van God hetzelfde.’

 

Bron: Voetbal International Magazine (22 sept 2014 / pag. 80-83)

 



29-08-2014

Bondscoach Adrie Koster heeft zes spelers met een Overijsselse connectie opgenomen in zijn selectie voor de laatste twee EK-kwalificatieduels van Jong Oranje tegen Georgië en Slowakije.

Luc Castaignos, Kyle Ebecilio en Hakim Ziyech van FC Twente zitten in de definitieve groep. Van Heracles Almelo zit Mike te Wierik erbij. Go Ahead Eagles levert doelman Mickey van der Hart en Mustafa Saymak van PEC Zwolle is ook geselecteerd.

 

Dico Koppers, Sonny Stevens (FC Twente), Jesper Drost, Jody Lukoki (PEC Zwolle) en Alex Schalk (Go Ahead Eagles) zaten wel in de 35-koppige voorselectie, maar haalden de definitieve groep niet. Ook de Overijsselaars Ola John (Nijverdal, Benfica) en Chris David (Enschede, Fulham) vielen af.

 

Georgië is op donderdag 4 september de tegenstander in de Adelaarshorst is Deventer. Vier dagen later speelt Oranje in Tilburg tegen Slowakije. Beide duels beginnen om 18.30 uur.

 

De volledige selectie van Jong Oranje:

Joost van Aken (sc Heerenveen), Nathan Aké (Chelsea), Sven van Beek (Feyenoord), Jean-Paul Boëtius (Feyenoord), Luc Castaignos (FC Twente), Kyle Ebecilio (FC Twente), Marco van Ginkel (Chelsea), Warner Hahn (Feyenoord), Mickey van der Hart (Go Ahead Eagles), Jorrit Hendrix (PSV), Mike van der Hoorn (Ajax), Guus Hupperts (AZ), Ruben Ligeon (Ajax), Jürgen Locadia (PSV), Terell Ondaan (Willem II), Quincy Promes (Spartak Moskou), Karim Rekik (PSV), Mustafa Saymak (PEC Zwolle), Daley Sinkgraven (sc Heerenveen), Tonny Vilhena (Feyenoord), Mike te Wierik (Heracles Almelo) en Hakim Ziyech (FC Twente).

 

Play-offs dichtbij voor Oranje

Jong Oranje staat op dit moment eerste in kwalificatiegroep 3, met 16 punten uit zes duels. Op de tweede plaats volgt Jong Slowakije met 13 punten. De nummers één en de vier beste nummers twee van de poule plaatsten zich voor de beslissende play-offs die in oktober worden gespeeld. Het EK vindt volgend jaar plaats in Tsjechië.

 

Ook werd de selectie van het Nederlands elftal bekendgemaakt. Daarin zitten geen spelers van Overijsselse clubs.

 



27-08-2014

by Dan on August 27, 2014

 

For many years, Fulham have been crying out for a creative midfielder. Danny Murphy was the last man in a white shirt able to run a game with sensible passing and unlock tightly packed defences and, whilst the powers that be should have been searching for his replacement whilst the former captain was still at the club, those qualities have been sorely missed since his departure. The hunt, however, should now be over. A confident Chris David oozes class and should be allowed the opportunity to make that position his own.

 

The young Dutchman was brought in amid great fanfare by Martin Jol, looked promising during last summer’s pre-season tour of Costa Rica and promptly disappeared. His re-emergence as a substitute against Crystal Palace in the last game of a truly forgettable campaign was encouraging – not just for the stunning goal that earned a point at the death – but for the purposeful nature of his play. Forward passes, adventurous running and a desire to get on the ball and make things happen. Having been in the team for the opening game at Ipswich and done little wrong – bar being on the wrong end of a few abrasive challenges – he had to wait until last night’s trip to Brentford in the League Cup for another opportunity.

 

Although he looked much more at home at the point of a fluid midfield diamond, David’s influence wasn’t restricted by starting out the right in a more traditional midfield four. Most of Fulham’s best moments came with him at the heart of them in the first half, whether it was a check in to bend a shot at goal on his stronger left foot or the intelligent, quick passing that opened up the Brentford defence before Cauley Woodrow’s spooned Kay Voser’s low cross high into the Ealing Road. Once switched into a more advanced central position, David found more time on the ball and utilised it effectively: linking the play cleverly with Ross McCormack and dropping into dangerous positions behind the strikers.

 

Felix Magath has tried many permutations already as he seeks a successful formula for the Championship but his best midfield must have David in it. He’s ambitious even from a wider position, although there’s a compelling argument for deploying David centrally, either as the advanced midfielder or as a deep-lying player next to Scott Parker, to allow Fulham to dictate play and be smarter in possession. His influence only increased the longer the game went on, sliding passes down the side of a tiring Brentford defence, and the quality of those through balls would prove decisive.

 

Mark Warburton had selected Spanish midfielder Marcos Tébar as a shield for the back four, but David easily escaped his attentions to settle the contest. Moving into space thirty yards from goal he cleverly worked a couple of quick one-twos with Ross McCormack – the second pass a thing of simple beauty – and the Scottish striker made his accomplished finish from an acute angle appear ridiculously easy. Another effortless pass sent Woodrow clear and the striker dragged his shot across goal and fractionally wide of the far post.

 

David’s early experience of the Championship – he was roughed up against Millwall too, collecting a nasty clout in the mouth in injury team – might just work in Fulham’s favour. It will toughen him up, making him a stronger presence on the field, hopefully without curbing any of his ambition on the ball. Fulham have sorely missed the quality of forward passes he provided at Griffin Park last night; it’s the sort of service an intelligent striker like McCormack will thrive upon. Ironically, with Nikolay Bodurov finishing the contest as a makeshift holding midfielder after Parker and Mark Fotheringham had gone off injury, perhaps it is a long-term answer as a defensive midfielder that should be occupying Magath’s mind now.

 

Source: hammyend.com

 



26-08-2014

Ross McCormack scored the winner to open his Fulham account and send local rivals Brentford crashing out of the Capital One Cup.

 

The 28-year old capped a breath-taking passing move by collecting Chris David’s perfectly-weighted ball and sliding the ball past goalkeeper David Button on 68 minutes.

 

After a first half which the Whites controlled but failed to find a break-through, Felix Magath almost had to give a team talk from a goal behind when Jota’s strike cannoned off the post on the stroke half-time.

 

But, following a period of patient passing, the decisive moment arrived with McCormack showing his quality in front of goal and celebrating wildly in front of the Fulham faithful.

 

The Whites were forced to soak up some early pressure before Kostas Stafylidis made the first advance on the Bees goal, his cross being collected cleanly by keeper Button.

 

Button was rooted to the spot moments later, watching the ball fly over his crossbar, after nice move between David and Cauley Woodrow resulted in a 30-yard Tim Hoogland rocket just missing the target.

 

It was Dan Burn next to narrowly clear the Brentford bar with a bullet header from David’s in-swinging cross on 10 minutes, as Magath’s men began to control the tempo.

 

Jon Toral’s header from a left-wing corner failed to trouble Marcus Bettinelli, making his debut between the posts for the Whites, but the 22-year-old was at full-stretch to palm away Jota’s stinging 16th minute drive.

 

Charging forward from his position at the base of Fulham’s midfield diamond, Hoogland forced a good save from Button with another thumping strike and Woodrow slashed over from Kay Voser’s inviting cross.

 

Despite being pegged back for long periods, the hosts were threatening with their direct, counter-attacking and James Tarkowski’s cross whistled dangerously across goal on the half hour.

 

Burn had to stretch to make a vital interception from Stuart Dallas’s cut-back before three quick passes allowed David a sight on goal, his curling effort handled well by Button.

 

Ryan Williams fired over and McCormack headed straight at Button but Jota had the final word of the half, crashing a strike against Bettinelli’s post to give the Whites a scare.

 

Captain Scott Parker was withdrawn at half-time for Mark Fotheringham, and Woodrow almost instantly found a way through but a crunching last-ditch Harlee Dean tackle came to the Bees’ rescue.

 

The half continued with Magath’s side dominating possession but Brentford offering a threat on the break, as Moses Odubajo snuck around the back and drilled across the goal.

 

David’s curling effort after Williams’ galloping run had Button scrambling across goal to save and McCormack had the ball in the net after collecting Voser’s pass and rifling past Button, only to be ruled offside.

 

The Bees goal was living a charmed life when Stafylidis’ incisive pass played in Williams and Woodrow could not get enough on the Australian’s cut-back as the ball squirmed away.

 

The breakthrough finally arrived following the best move of the game. A fast exchange of low passes culminated in McCormack’s one-two with David and a delicate side-footed finish past the stretching goalkeeper Button.

 

With Fotheringham struggling, the substitute was then replaced by Thomas Eisfeld as the Whites sought to close out the game.

 

Brentford were leaving gaps in defence as they searched for a leveller and David tested Button’s reflexes before Woodrow slammed a low drive fractionally wide of the post.

 

Scott Hogan and Tommy Smith both drilled over from the edge of the area as the Bees threw players forward but, with Nikolay Bodoruv replacing David late on, the Whites rounded of a composed defensive showing at Griffin Park to secure our place in the third round draw.

 

Source: fulhamfc.com

 



20-08-2014

Jong Oranje-bondscoach Adrie Koster heeft woensdag zijn voorlopige selectie bekendgemaakt voor de komende twee EK-kwalificatieduels van Jong Oranje. In totaal komen 35 spelers in aanmerking voor een plek in de definitieve selectie.

 

Koster heeft in zijn voorselectie plekken in geruimd voor spelers als Chris David (Fulham) en Lucas Bijker (SC Cambuur). Ook Ola John (Benfica) behoort tot de 35 namen. Andere bekende spelers in de voorselectie zijn onder meer Karim Rekik (PSV), Quincy Promes (Spartak Moskou), Hakim Ziyech (FC Twente), Luc Castaignos (FC Twente), Marco van Ginkel (Chelsea) en Jean-Paul Boëtius (Feyenoord).

 

Jong Oranje neemt het op 4 september op tegen Georgië, vier dagen later is Slowakije de tegenstander. De Nederlandse talenten gaan momenteel aan kop in hun kwalificatiegroep. Oranje staat na zes duels op zestien punten, drie punten voor Slowakije. De nummers één en de vier beste nummers twee stromen door naar de beslissende play-offs in oktober. Daar worden de tickets voor het EK in Tsjechië verdeeld.

 

De volledige selectie:

Doel: Jesse Bertrams (PSV), Warner Hahn (Feyenoord), Mickey van der Hart (Go Ahead Eagles), Sonny Stevens (FC Twente)

 

Verdediging: Joost van Aken (sc Heerenveen), Sven van Beek (Feyenoord), Lucas Bijker (SC Cambuur), Stefano Denswil (Ajax), Hans Hateboer (FC Groningen), Jorrit Hendrix (PSV), Mike van der Hoorn (Ajax), Terence Kongolo (Feyenoord), Dico Koppers (FC Twente), Ruben Ligeon (Ajax), Karim Rekik (PSV), Mike te Wierik (Heracles Almelo)

 

Middenveld: Nathan Aké (Chelsea), Chris David (Fulham), Jesper Drost (PEC Zwolle), Kyle Ebecilio (FC Twente), Marco van Ginkel (Chelsea), Davy Klaassen (Ajax), Mustafa Saymak (PEC Zwolle), Daley Sinkgraven (SC Heerenveen), Tonny Vilhena (Feyenoord), Hakim Ziyech (FC Twente)

 

Aanval: Jean-Paul Boëtius (Feyenoord), Luc Castaignos (FC Twente), Guus Hupperts (AZ), Ola John (Benfica), Jürgen Locadia (PSV), Jody Lukoki (PEC Zwolle), Terell Ondaan (Willem II), Quincy Promes (Spartak Moskou) en Alex Schalk (Go Ahead Eagles).

 


Pagina 1 van 5  > >>

Designed by: Miro Webdesign